รวมมิตรรัก About love
จุดพบ(รักษ์)

จุดพบ(รักษ์)

            เจน นักศึกษาสาวเฟรชชี่ปีหนึ่ง อายุ 20 ปี ตัวเล็ก กะทัดรัด ใส่แว่น ได้เข้าร่วมกับชมรม “ด้วยรักษ์และหวังดี”  ซึ่งมี ออย เพื่อนใหม่ไปสมัครด้วยกัน ประธานชมรมชื่อ เก่ง เป็นรุ่นพี่จากคณะมนุษยศาสตร์ฯ  พี่เก่งนี่เก่งสมชื่อเลยทีเดียว ทั้งหล่อ ดูดี มีน้ำใจ เล่นดนตรี เป็นประธานของรุ่นและประธานชมรมด้วย ผู้ชายอะไรจะเพอร์เฟกต์ขนาดนี้

 “โครงการแรกของเทอมนี้คือ 100 ปี ยังมีผืนป่า ซึ่งเราจะไปปลูกป่าที่เขาใหญ่ พวกเราจะไปกันสิ้นเดือนนี้ ทุกฝ่ายประสานงานให้เรียบร้อย” พี่เก่ง ประกาศให้สมาชิกในชมรมรับทราบ ทุกคนดีใจที่จะได้ไปปลูกป่า

“วันนี้ฉันตื่นเต้นมากเลยที่จะได้ไปปลูกป่า เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย” เจนพูดกับออย

            “เหมือนกันเลย กิจกรรมนี้สนุกแน่” ออยหันมายิ้มกับเจนอย่างมีความสุข

เมื่อถึงเขาใหญ่ ทุกคนก็นำของไปเก็บที่บ้านพัก แล้วมารวมตัวกันที่ลานหน้าบ้านพักพร้อมทั้งอุปกรณ์ปลูกต้นไม้ ซึ่งจะมีชาวบ้านละแวกใกล้เคียงนำทางไป และจะร่วมกันปลูกต้นไม้ด้วย ทุกคนเดินออกจากบ้านพักไปที่ป่า เมื่อเข้าเขตป่า ลุงต่อ หนึ่งในชาวบ้านก็บอกว่า

“เดินกันระวังด้วยนะ ทางไม่ค่อยดี”

เดินได้สักพักฉันก็สะดุดกับตอไม้จึงล้มพร้อมทั้งส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ ทุกคนหันมามองฉันพร้อมกัน แต่คนที่วิ่งมาหาฉันคนแรกคือ พี่เก่ง เขาเข้ามาดูข้อเท้าฉันแล้วบอกว่า

“ข้อเท้าคงแพลง เจ็บมากไหม งั้นขี่หลังพี่ อีกนิดเดียวก็ถึงจุดที่เราจะปลูกต้นไม้แล้ว”

ฉันขึ้นมาอยู่บนหลังพี่เก่งแล้วเหรอเนี่ย ฉันเป็นอะไรไป ทำไมใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้พี่เก่ง ไม่ๆๆๆ ไม่ใช่หรอก พี่เขาจะมาชอบผู้หญิงอย่างฉันได้ยังไง เขาทั้งหล่อ ดูดี และเก่ง ผู้หญิงมีให้พี่เขาเลือกมากมาย หัวสมองของฉันคิดแบบนี้วนไปวนมา จนมาถึงที่ปลูกต้นไม้ พี่เก่งวางตัวฉันลงอย่างระมัดระวัง ลุงต่อก็นำยาสมุนไพรมาทาที่เท้าแล้วนวดเบาๆ ฉันรู้สึกดีขึ้นมาก เมื่อเสร็จแล้วก็นั่งพัก ทุกคนก็เริ่มปลูกต้นไม้อย่างสนุกสนาน ฉันแอบนั่งมองพี่เก่ง แต่ก็พยายามไม่ให้เขารู้ตัว แต่ทำไมฉันก็รู้สึกว่าพี่เก่งก็แอบมองฉันบ่อยๆ เหมือนกัน เมื่ออาการดีขึ้นฉันจึงลุกไปปลูกต้นไม้กับเพื่อนๆ พี่เก่งถามฉันว่า

 “หายดีแล้วเหรอ ไปนั่งพักอีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวเท้ามันจะอักเสบ” พร้อมเดินมาที่ฉัน

“หายแล้วค่ะ อยากปลูกต้นไม้มากกว่า เห็นทุกคนมีความสุขตอนปลูกต้นไม้ เลยไม่อยากนั่งเฉยๆ”

“โอเค ระวังด้วยแล้วกัน”

เมื่อทุกคนปลูกต้นไม้เสร็จแล้ว ก็นั่งพักเหนื่อยก่อนที่จะเดินทางกลับบ้านพัก คืนนี้มีจัดกิจกรรมรอบกองไฟ ฉันกับออยรีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วมาที่ลานหน้าบ้านพัก บรรยากาศสนุกสนาน บางคนกำลังย่างบาร์บีคิว จัดเตรียมอาหาร บางคนนั้งเล่นกีตาร์ร้องเพลงให้ฟัง เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นมาก เมื่อทุกคนกินอาหารจนอิ่มแล้ว ต่อไปก็เป็นกิจกรรมรอบกองไฟ แต่แปลกที่ฉันยังไม่เห็นพี่เก่งเลย เขาไปไหน ทำไมยังไม่มา ไม่นานรุ่นพี่คนหนึ่งก็พูดขึ้นมา

            “แปลกใจละสิ ว่าทำไมพี่ถึงมาเป็นพิธีกรแทนพี่เก่ง พอดีว่าพี่เก่งไม่สบายจึงไม่ได้มาร่วมกิจกรรมคืนนี้ คนไม่มีแฟนก็แบบนี้แหละ ไม่มีคนดูแล หรือมีใครอยากดูแล ยกมือหน่อย”

เสียงสาวๆ โห่ร้อง ด้วยความพึงพอใจ แต่ละคนรีบยกมือกันใหญ่

            “แต่คงมีอยู่คนเดียวแหละที่มันอยากให้มาดูแลมัน แต่คนนั้นอาจจะยังไม่รู้ตัว” ประโยคนี้เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆได้อีกครั้ง และดังกว่าเดิม

ฉันรู้สึกใจเต้นแรงอีกแล้ว หรือจะเป็นเราที่พี่เขาพูดถึง บ้าแล้วฉันคิดอะไรเนี่ย กิจกรรมดำเนินไปสักพัก ฉันก็เลี่ยงออกมาเพราะเป็นห่วงพี่เก่ง ฉันจึงเดินไปห้องพักของพี่เก่ง แต่ระหว่างทางก็เห็นพี่เก่งยืนดูธรรมชาติอยู่ ฉันจึงเดินเข้าไป

            “ไม่สบาย หายแล้วเหรอคะ ทำไมพี่ไม่นอนพักอยู่ในห้อง ตอนกลางคืนน้ำค้างมันแรงเดี๋ยวก็ไม่หาย” ฉันถามอย่างเป็นห่วง

            “จะให้พี่ตอบอะไรก่อนดีล่ะ ถามซะยาวเลยนะ เป็นห่วงพี่เหรอ?” รอยยิ้มของเขาทำให้ฉันใจเต้นอีกแล้ว หยุดได้แล้ว เดี๋ยวเขารู้หมดว่าเราคิดอะไร พี่เก่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ฉันรีบถอยหลังออกมา

            “หน้าแดงเป็นอะไรหรือเปล่า เขินพี่เหรอ?” เขาพูดพลางเอามือของเขามาจับที่มือของฉัน

“พี่ไม่รู้ว่าเจนคิดยังไงกับพี่นะ แต่พี่รู้สึกดีกับเจนนะ พี่ชอบที่เจนหัวเราะ ชอบเจนเวลายิ้ม เป็นคนลุยๆ ไม่ห่วงสวยอะไร พี่ชอบเจนนะ” เขายิ้มหวานจนฉันจะละลายอยู่แล้ว

ฉันอึ้งไป นี่มันเรื่องจริงหรือความฝันกันแน่ คนที่ฉันแอบชอบมาบอกชอบฉัน นี่มันเหมือนในนิยายชัดๆ ฉันตกอยู่ในภวังค์ของความคิด

            “เจนคิดยังไงกับพี่” เขาถาม

            “เจนก็ชอบพี่เหมือนกันค่ะ พี่เป็นคนดี น่ารัก สนุกสนาน และตั้งใจทำงาน” ฉันยิ้มแบบเขินๆ

พี่เก่งยิ้มและจับมือฉันกระชับยิ่งขึ้น ทันใดนั้นแสงไฟก็สว่างขึ้นมา พร้อมทั้งทุกคนในชมรมที่มายืนอยู่ตอนไหนไม่รู้ เสียงตะโกนร้องแซวกันสนั่น

            “แผนของพี่ใช่ไหม? เจ้าเล่ห์จริงๆ เลย” ฉันตีพี่เก่งที่แขนหลายที

พี่เก่งจับมือฉันแล้วดึงฉันไปกอดแบบไม่ทันตั้งตัว เสียงโห่ร้องดังขึ้นอีกรอบ ฉันเขินจนไม่อะไรไม่ถูก แต่ตอนนี้ฉันได้อย่ในอ้อมแขนของคนที่ฉันแอบชอบมานาน

aomam 4 comments จุดพบ(รักษ์) 03-11-2016 00:41:49

4 Comments

แสดงความคิดเห็น

กรุณากรอกข้อมูลที่มีเครื่องหมาย *

*